{
  "title_fa": "سرکوب",
  "title_finglish": "Sarkoob",
  "artist_fa": "یاس",
  "artist_finglish": "Yas",
  "album_title": null,
  "duration_seconds": 679,
  "source": {
    "method": "rj_direct",
    "source_id": "69385",
    "farsichart_platforms": [
      "radiojavan",
      "spotify"
    ],
    "acquisition_url": "https://host1.media-rj.com/media/mp3/mp3-256/69385-caeefcb08d3fe72.mp3",
    "spotify_url": "https://open.spotify.com/track/3YeJZkiqBGunDI00quNy6e",
    "farsichart_song_url": "https://farsichart.com/songs/yas-sarkoob",
    "downloaded_at": "2026-09-27T07:55:27Z"
  },
  "audio": {
    "codec": "mp3",
    "primary_bitrate_kbps": 256,
    "primary_filename": "sarkoob.mp3",
    "has_128_variant": true,
    "variant_128_filename": "sarkoob_128.mp3",
    "variant_128_stored_locally": false,
    "variant_128_stored_on_host": true
  },
  "lyrics": {
    "text": "کار طولانیه ، حوصله کن\nپُر کار بودن به خیلی چیزا بستگی داره\nمهم ترینش انگیزست ، وقتی به آینده فکر کنی کم کار میشی\n\nببین رپ یه اسبِ وحشیه که سوار کار نداره\nنمی تونه کسی ازش توو ایران مایه حلال وار دراره\nتا جایی که هنرمند هیچ فرقی با یه خلافکار نداره\nپس هر کی سَرِ میز ما اومد بگو که قرارداد نیاره\nاینه که تا قسط ها زیاد شد کم کم ورس ها کم شد\nاز اون طرف چه جرم هایی که با یه امضا حل شد\nیعنی که سلیقه طرف همیشه دخیله وسط\nهمینه تحمیلِ نظر نتیجه تخریب اثره\nولی وقتی که از سرت آب بگذره کلاً\nمیگی بهتره خودم تکلیف رو یکسره کنم\nتا اینجا عمرم رو ضرر کردم هزینش هم می دم\nمن که تا همینجا اومدم پس بقیشم میرم\nمنی که از اعتماد بی جا هنوز آبستنم\nولی در نهایت میدونم اینو که باعث منم\nدیدم اون ها که با خنده جلو میان ناکِس ترن\nدر آخر دیدم متکی به مشتی خاکسترم\nفهمیدم فقط پدر مادر میگه پسرم دخترم\nبقیه که این اسمو ببرن مُفت برن\nدخترم؟ با ولم کن حرکت کاملا فوله\nیارو عَلَنی میخواد با چشم تو رو حامِلت کنه\nمیگه تو پسرمی قدمت رو چشممه\nمی بینی پاش برسه حاضره گردنتو بشکنه\nهر کی می خواد شیکمتو سفره کنه\nتا به خودت بیای اون دورا یه نقطه شده\nمن دیوونه میرم بیرون ولی عاقل میرم خونه\nدیگه ، هیچی نمی تونه منو غافلگیرم کنه\nحتی اون که با شخصیت یه صدای سلامت\nمی گه دارم میرم فلان جا ولی کرایه ندارم\nمیگی کمک کنم که از بقیه خواهش نکنه\nفردا میبینی همونجاست یارو کارش همونه\nاینه که شک از توو خیابون و کوچه میاد\nو مغز تبدیل میشه به هوشِ سیاه\nاینجا بچه تمرین میبینه با یه لحن محکم\nاول از همه یاد می گیره اون بیرون همه گرگن\nمی فهمه فقط خودشو ببینه بقیه همه نوکر\nو بالاخره شک به آدما درون ذات بچه گل کرد\nتوو اون سن آرزو هاش مثِ ناموسشه ولی\nنابودی آرزو ها میشه آموزش بعدی\nیعنی آینده هات بهت تحمیل شدن\nبذار منظورمو یه جورِ دیگه تکمیل کنم\nیادمه بچه بودم توو جمع یکی صدام کرد\nبزرگ جمع بود یه کم نگام کرد\nبهم گفت میخوای چی کاره شی بهش گفتم فضانورد\nگفت پول رو زمینه دنبالش توو فضا نگرد\nتو درس هاتو قبول شو فضا مضا پیشکشت\nبا دو تا جمله میخواست آرزو هام هیچ بشه\nمی دیدم همه نمه می خندیدن زیرِ لبی\nمیخواستم که آب شم برم زیر زمین\nالآن هم زیر زمینم وقتی خوردم از همه لگد\nحداقل اینجا هیشکی منو مسخره نکرد\nاونی که رو نداشت توو داشت ولی می دونست چشه\nمُدام با خودش گفت از این بد تر هم می تونست بشه\nهر چی بود گذشت فقط جای زخمش موند\nمینویسم و مینویسم و بالا میره گردش خون\nروزی رو می بینم جوری حالم خوبه که چسبیدم به سقف\nاون روز اگه منو دیدی فقط بگو حقش بود\nالبته شاید فکر بکنی که موزیک شغل منه\nولی نه موزیک یه عشقه که تووم شعله وره\nولی در واقع این روزا هدف هام توو بیراهه اسیره\nسن که میره بالا میفهمی بی مایه فطیره\nاسم امروز هست فردا نه میگین چرا؟\nخب فردا از ما بهترون میان ما میریم کنار\nنمه نمه دور و برتو خالی میکنن میبینی میپیچن\nپس الآن آینده رو میسازم میگیری چی میگم؟\nیه وقتی میرسه پیر و چروکیده شی\nخط های صورتت راه مرگو کروکی کشید\nمی خوام اون روز کنار دریا باشم کف پامو\nبذارم توو آب و تماشا کنم نوه هامو\nتوو ساحل باهاشون بازی می کنم گل میخورم\nبعد خسته میشم رو ماسه ها شل میکنم\nباده خیام میرم بالا به یاد ایام\nیه حال کمیاب یه حس عجیب داره جریان\nتوو رگام، با این رویا سرگرمم فقط\nحقیقت بهم گفت که برگردم عقب\nانگار یه تکون یه زمین لرزه\nمنو دوباره برگردوند به همین لحظه\n\nبه من راه چاهو یاد دادن نه راه و چاهو\nافتادم توو چاه و همون جا رو آب و جارو\nکشیدم ، کی میتونست بره جلو بهتر از من\nاینا که اسم بردی همه مثِ پسرمن\nببینم اینا زمان شروع ما کجا بودن؟\nحالا تیکه میندازن واسه ما شاه غلام شدن\nاینا توو وان حموم خونشون ناخدا بودن\nدُم در آوردن واسه ما ناقلا شدن\nاین همه سال کارو بینم کی دید؟\nاینا میخوان بگم این زیرزمین اینم کلید؟\nمیکروفون توو دست تو یعنی اتم دست داعش\nبهتره که این کلید بمونه دست صاحبش\nنظر تو خودجوشه\nسالم نیست بو میده کد روشه\nمنو نقد نکن از خودتون مایه بذارین\nصد تومنی پاره های لای هزاری\nهمین مونده اینا برام تِز بدن\nفقط بهت این رو لای پرانتز بگم\nما خیلی کارا کردیم نگفتیم که ریا نشه\nاین روزا قضاوت هر کی اَ رو قیافشه\nواسه من این قصه ها عادیه\nهمه قاضی شدن، این استعداد ذاتیه\nبری میگن فرار کرد وطن فروش\nاگه بمونی هم میگن یارو اطلاعاتیه\nزنده باد حاشیه ، تو مغزش چیاست یارو\nآدم حساب کار دستش میاد\nکار درستو میکنی میگن قصدش ریاست\nکاری هم نکنی میگن قلبش سیاست\nمن کارم غمگینه ، چون بارم سنگینه\nکمبود گذشته هام فقط با رپ تأمینه\nوقتی زوار زندگیم داره راحت در میره\nاون لحظست که خودکارم با کاغذ وَر میره\nمن رپ نکردم رو شکم سیری\nواسه کَل کَل و بچه بازی یه کم پیریم\nاون هم قابل احترامه ، حاصل استعداده\nچون حرف خاصی تووش نیست فاقد اعتباره\n\nبا رپ میشه در جنگ تاخت\nبا رپ میشه فرهنگ ساخت\nبا رپ میشه رویا رو نشون داد\nبا رپ با کلمه میشه دنیا رو تکون داد\n\nمطمئن باش من این واژه ها رو\nواسه وزن و قافیه به هم دیگه وصل نکردم\nمن این واژه ها رو بالا آوردم\nاز حقیقتِ تلخی که هضم نکردم\n\nاز روزگار میگذرم\nنشونه میگیرم و توویِ خال میزنم\nگذشته ها رو مثل پوست مار می کَنَم\nصدامو از توو شهر و خونه های میهنم میشنوم\nاز روزگار می گذرم\nنشونه می گیرم و تووی خال می زنم\nگذشته ها رو مثل پوست مار می کَنَم\nصدامو از توو شهر و خونه هاش میشنوم\nموندگار میشوم\n\nذهنم جوونه ولی مخ پیره\nچشمم از دید زدن زن لخت سیره\nوقتی که صبح تا شب مثل جغد خیره\nبه دفتری که ورق هاش داره به چخ میره\nخب دیگه پف زیر جفت دیده هام\nیعنی استرس و بی خوابی قفل ایده هامو\nباید جمع کنم و بریزم به کل زیر پام\nو تهش باید برم بی نتیجه مفت زیر خاک\nافت خیز ما به قلم نوک تیز یاس\nهمه تووی خیابون هاییم با کلی نقاب\nاونی که روبروته و داره گل میگه باهات\nروی همه چیت دقیقه حتی کلیه هات\nصبح میشه باز که البته صبح نیست وسط ظهره\nوقت میره واسه خالی کردن عقده\nنشستی به تماشای رفتن عمرت\nعقربه تنده راه مصرف قرصه\nتووی کله جای مغز معدن سربه\nجایگزین آب شده شربت سرفه\nنون تو خون توو خونه شده برکت سفره\nهنر واسه هنرمندا مدرک جرمه\nتهش فقط ازت میمونه دفتر کهنه\nکف زمین بشینی در حسرت قله\nتوو بحث منطقی همیشه مَغلطه برده\nاصل حرفو فقط جنگ و اسلحه گفته\n\nاز روزگار میگذرم\nنشونه میگیرم و توویِ خال میزنم\nگذشته ها رو مثل پوست مار می کَنَم\nصدامو از توو شهر و خونه های میهنم میشنوم\nاز روزگار می گذرم\nنشونه می گیرم و تووی خال می زنم\nگذشته ها رو مثل پوست مار می کَنَم\nصدامو از توو شهر و خونه هاش میشنوم\nموندگار میشوم\n\nکاراکتر اصلیه اول تا آخر داستانت منم\nکارات شنیده شدن تنها دلیل بازتابت منم\nتو هیچی نداری بگی سوژه کاغذ آچهارت منم\nتو مهره نیستی اگه باشی بازم آچارت منم\nبا یه عطسه فیدی ، یه مغز چرکی ، لنگ بیتی\nیه متلکی توو یه بحث جدی\nالبته مهم نیست که ببیننت به دید چی\nواست مهم اینه که تو فقط شنیده شی\nبحث من یه خطر جدیه که پیش رومونه\nنفوذ یه جنون که میکنه ریشه تو جونت\nسکوت مرگباری که حس میشه توو خونه\nوقتی هم خون توو شیشست هم شیشه توو خونه\nاینا رو دیدیم بعد میریم می گیم که دشمن زبونه\nببین دشمن زبونه چون که مُک فقط لفظیم\nتو عمل فقط به ترکوندن هم کمر بستیم\nو طبق عادت سبب اصلی یعنی بغل دستی\nمیخوای به هر بهونه شده بهش بپری\nچرا که فکر می کنی تو از همه فرشته تری\nتمام تصورت از این سرزمین یه جهنمه\nاینه که میخوای یه راست بری توو بهشت برین\nمیگی باید برم اینجا دیگه کلاً پوسیده\nاینجا پر از یأسه ، اونجا پُر از امیده\nببین وقتی غذای گندیده لای مبل مونده باشه\nهر جا نقل مکان کنی بازم خونت بو میده\nآزادی آرامش اینا حرف نمادین خودته\nولی خصلت هایی تو ما نهادینه شده که\nهر جا بریم با ماست یه فاز عجیب و غریب\nتضاد شدید بین سنت قدیم و جدید\nتو میری اونجا اونا اینجا غارشونو کندن\nحتی توی تحریم به ما بارشون رو پک پک\nفروختن و خیلی ساده قالمونو کَندن\nو حالشون رو کردن، ای * تک تک\nتموم واژه ها رو نوشتم توو خلوتم\nالان تو گوشت نیستم من در اصل تو کلّتم\nفک زدم و میرم جلو همین خطو\nتو میخوای سلیقتو بشنوی یا حقیقتو؟\nاینا می گن سرکوب کنم حرفام رو بریزم توو خودم\nنه من حقیقت رو کشیدم رو خودم\nمی گن اونا که اصل زحمت رو کشیدن نخودن\nراه که باز شد بقیه بشینن بخورن\nنه توو کَتم نمیره تو رو نمیدونم\nولی من راهِ بی نتیجه رو شروع نمیکنم\nمن از سرکوب رویاهای خودم سکو ساختم\nدیگه چاقو توو رویای بقیه فرو نمیکنم",
    "source": "lrclib",
    "found": true
  },
  "storage": {
    "host_path_primary": "yas/singles/sarkoob.mp3",
    "upload_md5_primary": "2392d58983c73bf3b3d248fcf87558f5",
    "upload_size_bytes_primary": 21744649,
    "host_path_128": "yas/singles/sarkoob_128.mp3",
    "upload_md5_128": "415dbccec61587317c4c14171118f1e1",
    "upload_size_bytes_128": 10872451,
    "host_path_json": "yas/singles/sarkoob.json",
    "host_path_primary_old_server": "yas/singles/sarkoob.mp3",
    "upload_md5_primary_old_server": "2392d58983c73bf3b3d248fcf87558f5",
    "upload_size_bytes_primary_old_server": 21744649,
    "host_path_128_old_server": "yas/singles/sarkoob_128.mp3",
    "upload_md5_128_old_server": "a56d9f55dd791157975905bf1499b497",
    "upload_size_bytes_128_old_server": 10872457,
    "host_path_json_old_server": "yas/singles/sarkoob.json"
  },
  "title_fa_source": "farsichart_bulk_api",
  "merge_key": "yas::sarkoob",
  "migrated_to_new_server_at": "2026-09-27T22:58:47Z"
}