{
  "title_fa": "عوض شده",
  "title_finglish": "Avaz Shode",
  "artist_fa": "رضا پیشرو",
  "artist_finglish": "Reza Pishro, Sina Sae, Ali Owj, Satrap, Ghadar",
  "album_title": null,
  "duration_seconds": 491,
  "source": {
    "method": "spotify_link",
    "source_id": "6hMkho6SYKCWySDOAfpV8c",
    "farsichart_platforms": [
      "spotify"
    ],
    "acquisition_url": "https://www.youtube.com/watch?v=aIS-bd7kiNc",
    "spotify_url": "https://open.spotify.com/track/6hMkho6SYKCWySDOAfpV8c",
    "farsichart_song_url": null,
    "downloaded_at": "2026-10-02T07:22:47Z"
  },
  "audio": {
    "codec": "mp3",
    "primary_bitrate_kbps": 256,
    "primary_filename": "avaz-shode.mp3",
    "has_128_variant": true,
    "variant_128_filename": "avaz-shode_128.mp3",
    "variant_128_stored_locally": false,
    "variant_128_stored_on_host": true
  },
  "lyrics": {
    "text": "آه\nمن هنوز حال و هوای تهران تو سَرمه\nمیدونی؟ خودِ خود میرداماد\nهه، یادش بخیر\nحتی قبل از این که بیام\nاون جا داشتم پیاده روی میکردم\nشب آخر، هه\n\nعوض شده یه چیزایی تو سرم\nخبری نی از رفیقای تو محل\nیه سریشون جوری دهنمو گاییدن\nکه دلتنگم میشم قیدِ تلفنو میزنم\nجمع دیگه، جورِ دیگه دلو میزنن\nاز این به اون گِله ی تو رو میبَرن\nپله میکننت بری پایین درو میبندن\nانگار عشق اینا رو میکنه بی ادب (آ)\n\nموزیک کاری میکنه که در زمان وا بشه\nگاهی وقتا هنوز رپِ فارسی برام صامته\nمیدرخشیدیم و بودیم گوش و چشمِ هم\nقبل اون روزا که حاشیه رو اعصابت راه بره\nپایِ کار هم بودیم که جا به جا بشه\nیکی \"فا\" ی خالی اون یکی میتونست \"لا\" بده\nبا هم متحد بودیم هر کی پا استعدادشه\nبه همدیگه گیر میدادیم سر یه \"واو\" و \"د\"\nهر کی که با جنون تو بازیه یادشه\nمیدونه بالاتر از کوکائینه دوپامین شعر\nالهام جدید برامون سوغاتی بهشته\nبهش متحدیم مثل مروارید عشق\nما به دوراهی خوردیم و وسطشو کندیم\nراهِ درستو فهمیدیم وقتی غلطشو رفتیم\nسدای بینمونو میکنه کلکشو تقدیر\nبدونِ این که بدونیم داره کجا میره ذهن (آها)\n\nبگو چه قدر به هم روحیه میدیم؟\nچی شد که جمع ما رو پاشوند یه مشت کونی بی ریخت؟\nخون برادرامونو تو شیشه خُرده میریزیم\nچرا خودمونم داریم پا به دوریه میدیم؟\nدیگه مردِ توی آینه رو نمیشناسیمش\nمیدونی جمله ای نمیگنجه پشتِ این قافیه\nهر ستاره ای داره تبدیل به خدا میشه و\nحواریونی راه نمیره پشتِ عیسی دیگه\n\nعوض شده یه چیزایی تو سرم\nخبری نی از رفیقای تو محل\nیه سریشون جوری دهنمو گاییدن\nکه دلتنگم میشم قیدِ تلفنو میزنم\nجمع دیگه، جورِ دیگه دلو میزنن\nاز این به اون گِله ی تو رو میبَرن\nپله میکننت بری پایین درو میبندن\nانگار عشق اینا رو میکنه بی ادب\n\nاین از اون موضوعاست که احساسی میشم و\nوقتی میرم توش حس میکنم انگار میمیرم\nنمیدونم این اشکام چرا میریزن\nمقصرِ اصلیو تهران میبینم\nیه ماه و یه تنهایی، یه صدا جیرجیرک و\nهمه تصویرایی که میکنن حسابی گیجم\nبا این چشام میدیدم که راهِ موفقیت\nیعنی بچاقی بیشتر و\nاین جا دقیقاً همون جایی بود که شادی میرفت\nمن به ذات اعتقاد ندارم و آموزشو میشناسم\nآموزش هم محصول قانونه و سیاست\nتو به یه فساد نامرئی آلوده شدی راحت\nبی خبر از این که دارن تابوتتو میسازن\nکی نمیخواد از این حالت آژیته درآد\nوقتی من و مغضم شدیم یه ماشین زمان\nو کاغذم منو میبرَه مثل قالیچه هوا\nاین که تاریکه الآن نمیخوام عادی شه برام\nپس این غُصه رو میبینی که همیشه باهامه\nاما کنارش هم یکیم که انگیزه داره\nتمیزه کارش و میخواد مثل بهترین رقیب\nتو رو قدیمش پاشه\nآره، آره عوض شده یه چیزایی تو سَرم\nیه خاطراتی که ابداً نمیادش رو ورق و\nتو اوینِ مغزم شده ازدیادشون خطر\nدیکته میکنن که چه شکلی باشه بودنم\n\nاین به مو میرسه اما پاره نمیشه\nاین بدن میشه سِر اما دردات یادت نمیره\nاینا تلخن انصافا، اما کردم بهش عادت\nمن احمق ساده باز میخوام که برگرده عقربه ساعت\nاین به مو میرسه اما پاره نمیشه\nاین بدن میشه سِر اما دردات یادت نمیره\nاینا تلخن انصافا، اما کردم بهش عادت\nمن احمق ساده باز میخوام که برگرده عقربه ساعت\n\nبهم نگو چرا میکِشی؟\nچرا قرصا رو میندازی بالا و چرا بی حسی؟\nاین روزا عادی بودن خیلی بدتره از غیر عادی بودن\nعادی بودنه و توی فاز مادی بودن\nغیر عادی بودن یعنی رفاقتا پاش سوختن\nیعنی بخیه و خط نامردی رو دوختن\nیعنی بودن نه نبودن، زیر چشمام کبودن\nولی پیش خدا قبولم، چرا اینا حسودن؟\nچرا میخوان نمونم توی این بازی لعنتی؟\nنمیدونن قرارداد من و رپ هست ابدی\nپس بهتره عوضی از این جا بری بیرون\nچون که بعد از این\nدیگه جایی نیست واسه خاله زنک بازی\nپشتم حرف میزنی ولی در آخر طرفداری\nکلی غلط داری\nما هم بهت میگیم هر از گاهی اگه بلد باشی\n\nمن خیلی کله خرم\nواسه همین دوست دارم\nحرفامو تو رپ بزنم\nلال کنم و خط خط بزنم\nواقعیتو، به قلب دنیا چنگ بزنم\nکجاست که اون جا جنگ نی؟\nکجاست که رنگبندی نیست و گنگ نی؟\nاین جا جرمه داشتنِ افکار رنگی\nطرفیم همیشه با مغزای ردی\nفهمیدم که منم مثل تو یه مسئولم\nهر چی که جلوتر رفتم شدم محدودتر\nهر چی که واقعیتو گفتم شدم منفورتر\nنمیتونستم وایستم و بذارم من دست رو دست\nحالا که بزرگ تر شدم و رنج دیدم\nحالا که یه رپکن خاصم و سنجیده ام\nسعی میکنم که فرهنگ بسازم\nصلح و اتحادو توی هر رنگ بسازم\n\nعوض شده یه چیزایی تو سرم\nخبری نی از رفیقای تو محل\nیه سریشون جوری دهنمو گاییدن\nکه دلتنگم میشم قیدِ تلفنو میزنم\nجمع دیگه، جورِ دیگه دلو میزنن\nاز این به اون گِله ی تو رو میبَرن\nپله میکننت بری پایین درو میبندن\nانگار عشق اینا رو میکنه بی ادب\n\nمن عشق کنم تو که بازم این رو با من بخونی\nاز دردام گفتم تا که این رو با هم بدونیم\nکه آزادی بهتر از اسارته\nمن تا تهش میرم یه جا وقتی بحث رفاقته\nرضا عین داشمه، پُر از صداقته\nتو این شهر که تا کله توی کثافته\nدلم مینویسه با این که توش اسارته\nدردای من نه تمومی نداره قضاوته\nبهم حق بده بذارم برم یه جای دور\nبهم حق بده بکارم ذهنم به پای جون\nچون همه اش فیکه و فقط پای پوله\nکه وسط میاد و میلرزه درزای روحت\nاین دنیا بدجوری لم داده، کوره\nانگاری خوشحاله حرفای زوره\nولی خبر نداره دلم تب داره سوخته\nاز اتفاق و حرفا و مغزای مونده\n\nاین بار دیگه وقتشه\nتهران توی نبضته\nقلبم میره سمتش هی\nانگار میخواد کنده شه\nبهش بگو بسشه بره\nانگار حالا گرمه تو بهشت\nحق داره بازم وصل بشه به غیر\nمشکل حرفشه یه چشمک بزنه\nتو فرقشه یه شی\n\nعوض شده یه چیزایی تو سرم\nخبری نی از رفیقای تو محل\nیه سریشون جوری دهنمو گاییدن\nکه دلتنگم میشم قیدِ تلفنو میزنم\nجمع دیگه، جورِ دیگه دلو میزنن\nاز این به اون گِله ی تو رو میبَرن\nپله میکننت بری پایین درو میبندن\nانگار عشق اینا رو میکنه بی ادب\n\nیه صفحه سفید، خالی، تاریک\nعاری از هر اضافه کاری\nساده، کامل، خالصانه درخواست نور کرد\nنور بهش تابید هفت رنگ شد\nنورش تابید تو دنیاش\nقلبش کرد پمپاژ\nدست تو دست بود خم رو ابرو\nسمت هدف عقل رو عقل\nزور میداد بهش\nپول میساخت فکرش، مسلط\nدوست زیاد بود دشمن نیا رو سیاه شد و کمرنگ\nدرک ارزش، اون لحظه است که میدی از دستش\nانگار نیست وقتی هستش\nمثل دمت، مثل باز دمت\nتپش، مثل تنت\nاینم یه چی تو همون مایه هاست\nنور نی، جاشو گرفته سایه ها\nدوریم به هم ریخته تیکه پازلا\nپی نونیم، گرمه بازار کاسبا\nگاهی دور هم به واسطه پولیم\nگاهی توی جنگیم و میایم تو دید\nانعطاف کم، احترام پر\nپاشون گیر تو باتلاق اشتباهن\nطلبه همه چی جز اتحادن\nیادشون رفته دیگه نی مثل ما\nمنم عوض شده یه چیزایی تو سرم\nراضی به یه نفر تو این ازدحامم\n\nاین به مو میرسه اما پاره نمیشه\nاین بدن میشه سِر اما دردات یادت نمیره\nاینا تلخن انصافا، اما کردم بهش عادت\nمن احمق ساده باز میخوام که برگرده عقربه ساعت",
    "source": "lrclib",
    "found": true
  },
  "storage": {
    "host_path_primary": "reza-pishro/singles/avaz-shode.mp3",
    "upload_md5_primary": "02737041220ae6c0ece7f60885137e90",
    "upload_size_bytes_primary": 15720336,
    "host_path_128": "reza-pishro/singles/avaz-shode_128.mp3",
    "upload_md5_128": "7218ce86250a09bc7fc2b6e4a4922d08",
    "upload_size_bytes_128": 7860240,
    "host_path_json": null
  },
  "title_fa_source": "llm_generated_unverified",
  "merge_key": "rezapishro::avazshode"
}